10 Eylül 2013 Salı

Afganistan



Afganistan'da tepelerin arkasından güneşin yükseldiğini hiç görmedik biz, gökkuşağı bile çıkıyormuş bozkırlarında... Oysa biz o tepelerin ardından sadece ansızın çıkan Rus helikopterleri bilirdik.

Dünyanın kördüğüm olduğu noktaydı belki de o topraklar.

Savaştan başka hiçbir şey görmemiş kimi gözlerdeki umutsuzluk, "bu bir çark ve dönüp dolaşıp geldiğin nokta aynı" derken, çocuklar o çarktaki dönmedolabın içinde dünyaya hala gülen gözlerle bakabiliyorlarmış...

Ve hala kiraz ağaçları pembe pembe çiçek açabiliyor, çocuklar dünyayı umursamadan sokaklarda top oynayıp, bombaların geldiği gökyüzüne inat uçurtma uçurabiliyorlarmış...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder